advertentie
Op 6 maart vorig jaar vertrok Sky van huis, zoals ze altijd deed. Maar als de poes ’s avonds niet thuiskomt, gaan bij het gezin de alarmbellen af. “Ze is heel aanhankelijk en ook heel sociaal. Ze was te gehecht aan huis dat ik me niet kon voorstellen dat ze weggelopen zou zijn”, vertelt haar baasje.
Een jaar vol vragen
Toch keert Sky niet terug naar huis. Het gezin zoekt wekenlang. Er komen oproepen op PetRadar en Facebook. Maar zonder resultaat. “Je bent dan gewoon een onderdeel van je gezin kwijt. Dus je bent echt wel goed van de leg.”
Na verloop van tijd neemt de hoop op hereniging af. “Op een gegeven moment geef je toch die hoop op. Je rekent er niet meer op dat je haar ooit nog terugziet.”
Het verlossende telefoontje
Tot afgelopen woensdag. “Ik werk in de kraamzorg en ik was bij een gezin thuis toen ik zag dat de dierenambulance had gebeld”, vertelt ze. “Toen kreeg ik het een beetje benauwd want als katteneigenaar weet je dat ze dan de chip hebben uitgelezen. Anders heeft de dierenambulance mijn nummer niet.”
Na een paar keer terugbellen krijgt ze de ambulancebroeder aan de lijn. Hij vraagt haar of ze de eigenaar van Sky is. “Toen brak het zweet bij mij uit. Ik denk: dit kan twee kanten op. We hebben je kat gevonden en hij is dood. Of we hebben je kat gevonden en ze leeft nog.”
Het bleek dat laatste te zijn. “Ik was helemaal uit het veld geslagen.”
Emotioneel weerzien
De ambulancebroeder moet naar een spoedmelding en laat Sky daarom weer vrij. Hij vraagt hoe snel het baasje naar het Schaffelaarsebos kan komen. “Toen stonden we daar in het Schaffelaarsebos, ik in mijn witte kraamzorgpak en hij in zijn oranje ambulancepak, om die kat te gaan vangen.”
Vanwege het lekkere weer afgelopen woensdag was het erg druk in het bos. “Ik zeg tegen hem: hoe had je bedacht dat we dit gingen regelen dan?” Maar volgens de ambulancebroeder was dat geen probleem. Ze hoefde Sky alleen maar te roepen.
“Eigenlijk vroeg ik mij af of ze mij nog zou herkennen”, lacht ze. Maar de ambulancebroeder was er zeker van en dus riep ze Sky haar naam. “En toen kwam ze echt heel prominent zo uit de bosjes gewandeld. Heel slingerend met die heupjes. Ik hoefde maar één keer te roepen. Ik was helemaal in shock. Ik had niet verwacht dat ze mij nog zou herkennen.”
Ook haar dochter komt naar het bos toegesneld met een reismandje voor Sky. “Toen ze haar weer zag brak ze gelijk in tranen uit.” Zelf kan ze het nog steeds niet helemaal geloven. “Het is echt een bizar verhaal. Mijn hele leven staat echt op z’n kop.”
Weer op haar oude plekje
Sky ligt inmiddels weer op haar vaste plek op de bank. Ondanks haar avontuur in het bos maakt ze het goed. Ze is bij de dierenarts geweest voor controle.
“Het enige wat ze had overgehouden aan die 51 weken van huis, is klitten in de vacht, enorm veel teken, lange nagels en ze mist één hoektand", zegt haar baasje. “Voor de rest mankeert haar niks. De dierenarts zei dat ik moet kijken hoe ze eet, drinkt en dat haar tandvlees roze blijft. Verder moet ze gewoon tot rust komen.”
Dankzij één kleine chip
Sky is een halve Maine Coon, een kattenras dat erg populair is. Haar baasje denkt dat ze mogelijk bij iemand anders heeft gezeten. Daarom wil ze liever niet met haar naam online. Ook blijft Sky voorlopig binnen.
Ondanks dat heeft ze een duidelijke boodschap voor andere katteneigenaren: “Dit is mijn eerste kat die ik ooit gechipt heb. Zonder chip had ik haar nooit meer teruggezien”, vertelt ze. “Het chippen is echt iets waard. Maar als je een kat chipt, moet je hem ook registreren op jouw gegevens. Anders ben je niet bekend als eigenaar.”
Ook bedankt ze de twee jongens die de dierenambulance belden. “Als zij niet de moeite hadden genomen om een melding te maken, had ze daar nog weken kunnen zitten.”
💬 Mail ons!
Heb jij een tip of opmerking? Mail naar de redacties: redactie@vrmg.nl of bel:
Redactie Nijkerk 0341-798298 | Redactie Nunspeet 0341-258133
