
“In 1904 begon opa Willem, dat is de opa van onze oude baas zeg maar, met de kapsalon”, vertelt Petra Hoeve terwijl ze naar een oude zwart-wit foto wijst. In de jaren 60 nam zijn kleinzoon Nico van Boeijen samen met zijn vrouw Ria de zaak over. Dat zijn de baas en bazin die Petra, Yvonne en Erika hebben meegemaakt. “Daarvoor was het zijn ouders en dan nog zijn opa. Alles in Putten.”
De kapsalon zat niet altijd aan de Molenstraat. “Eerst aan de Kerkstraat”, legt Yvonne uit. “Daarna aan de Molenstraat”, vult Petra aan. “Daar zat ook een winkel met parfum, sigaretten en sieraden. Je kwam binnen in de winkel en liep dan door naar de kapsalon.”
Iedereen was gelijk
Het drietal werkte jarenlang samen. “Ik ben als eerste begonnen in 1993. Eerst op zaterdag en daarna gewoon blijven plakken. Tweeëndertig jaar”, zegt Yvonne. Petra begon kort daarna en werkte nog 12 jaar in loondienst. “Ik ben begonnen toen zij het net hadden overgenomen”, vult Erika aan. “Dat was in 2005.”
Vanaf de eerste dag was er een goede klik. “Onze baas en bazin vonden het heel belangrijk dat je het onderling fijn had”, vertelt Yvonne. “De klik moest er zijn, de rest kwam wel. Het was altijd heel hecht.”
Volgens Petra groeide ze deels op in de kapsalon. “Je was eigenlijk meer in de kapsalon dan thuis. Het was echt familieachtig. Iedereen was gewoon gelijk.”

De overname
Vlak voor Erika begon, namen Yvonne en Petra de kapsalon over. “Toen meneer Van Boeijen 65 werd, moest hij het eigenlijk overdragen”, vertelt Yvonne. “De boekhouder ging niet meer akkoord met al die krabbeltjes. Meneer zei: je gaat het gewoon proberen. Kun je altijd nog stoppen. Je voelde geen druk.”
Veel veranderde er niet. “Het is eigenlijk altijd hetzelfde gebleven”, zegt Petra. “Je voelde je geen baas. Meneer en mevrouw Van Boeijen woonden boven en werkten eerst nog mee.”
Gemoedelijk en vertrouwd
De kapsalon had altijd vaste klanten. “Als je met z’n drieën werkte, had je soms wel dertig klanten op een dag”, vertelt Petra. “We hebben nooit gedacht dat we geen werk zouden hebben.”
Ze zagen het kappersvak veranderen, met luxere salons en extra’s. “Dat was niks voor Van Boeijen”, zegt Yvonne. “Het was gemoedelijk. Niet chique.” Petra vult aan: “Mensen zeiden dat het voelde alsof je een huiskamer binnenkwam.”

Gezin op nummer één
De drie kappers zaten op één lijn. “Ons gezin stond op één”, legt Yvonne uit. “We wilden niet vijf dagen werken. Als iemand dat wel had gewild, was het gaan botsen.”
Daarom verliep de samenwerking altijd goed. “We wilden niet strak en modern. Ook hadden we nooit de ambitie om meerdere zaken te openen. Het kwam gewoon zo op ons pad.”
Een persoonlijke band
Door het werk ontstond een hechte band met klanten. “Je verbaast je soms over wat klanten je vertellen”, zegt Petra. “Hele privé dingen, omdat je zo één op één bent.” We bespraken dat dan onderling wel af en toe met elkaar”, geeft Yvonne lachend toe. Maar verder dan dat kwam het niet.
Mensen kwamen juist terug voor die vertrouwdheid. “Het ging niet alleen om knippen”, zegt Petra. “Maar om hoe het voelde.”
Als familie
De band met meneer Van Boeijen was bijzonder. “Hij zag ons als dochters”, vertelt Yvonne. “Hij hield met alles rekening met ons.” Erika vult aan: “Hij was ook goed voor onze kinderen. Met verjaardagen stuurde hij kaartjes en met kerst een presentje.”
In zijn laatste periode hielpen ze hem veel. “We gingen met hem naar het ziekenhuis en regelden dingen”, vertelt Petra. “Hij wilde dat niet altijd, maar was uiteindelijk wel blij.”

Lang getwijfeld
Na het overlijden van meneer Van Boeijen in februari 2025 begon het twijfelen. “We hebben altijd gezegd: als dit niet meer lukt, dan stoppen we”, zegt Petra.
Door familieomstandigheden moest Yvonne sowieso stoppen. Met z’n tweeën zo’n grote kapsalon draaien, zou betekenen dat ze de hele week moesten werken. “We hebben er lang over getwijfeld”, vertelt Petra. “Uiteindelijk hebben we besloten te stoppen. We wilden het met z’n drieën afsluiten.”
Een bijzondere afsluiting
In juli viel de beslissing, tot kerst bleven ze open. “Mensen moesten huilen bij de laatste afspraak”, vertelt Erika. “Het was emotioneel, maar het voelde goed.”
Petra en Erika knippen nu zelfstandig aan huis. De klanten blijven, maar Kapsalon Boeijen is definitief gesloten. “Het belangrijkste om te onthouden”, zegt Petra, “is dat het altijd fijn was. Dat het niet alleen om knippen ging, maar om hoe het voelde. Edat we het altijd heel goed hebben gehad bij meneer en mevrouw Van Boeijen. En dat we alle 3 heel dankbaar zijn dat we in onze jonge jaren aan de Molenstraat terecht zijn gekomen.”
💬 Mail ons!
Heb jij een tip of opmerking? Mail naar de redacties: redactie@vrmg.nl of bel:
Redactie Nijkerk 0341-798298 | Redactie Nunspeet 0341-258133