
Reden voor Joni om zwanger te reageren op de vacature om Buddy to Buddy in Nijkerk op te starten. Joni is altijd met uiteenlopende doelgroepen aan het werk geweest. “Of ik nu met groepen aan het werk was, of met individuen. Het doel is altijd het leven van de ander een beetje waardevoller te maken.” De mens centraal. Het is Joni haar natuur.
Sociale creatieveling
Ze is van huis uit creatief en sociaal. Met een achtergrond in Cultureel Maatschappelijke Vorming ging ze onder andere in het welzijnswerk aan de slag. “Ik was bezig met buurtnetwerken in de wijk, ik hielp bewonersinitiatieven verder, coördineerde projecten voor anderstaligen en vrijwilligers om Nederlands te leren. In mijn werk staan de thema’s verbinding, zingeving en ontmoeting centraal.”
Joni noemt zichzelf een sociale creatieveling: “Ik heb vele interesses en kwaliteiten. Ik besloot twee jaar geleden de stoute schoenen aan te trekken en mijn eigen bedrijf te starten. Zo kon ik ruimte maken voor mijn veelzijdigheid. Als systemisch coach begeleid ik individuen & groepen met persoonlijke ontwikkeling, als fotograaf leg ik oprechte ontmoeting en interactie vast in sfeerreportages, en als sociaal professional ben ik graag bezig met maatschappelijke projecten. En vorig jaar kwam ineens Buddy to Buddy op mijn pad”
Buddy to buddy
Joni vertelt haar verhaal in de centrale hal van het gemeentehuis in Nijkerk. Deze gemeenschappelijke ruimte, waar iedereen binnen komt en kan zitten, is nu nog de tijdelijke werkplek van Joni en haar collega Ehab Al Hadad. Samen zijn zij het team van Buddy to Buddy in Nijkerk. Hoogzwanger ging Joni aan de slag voor Buddy to Buddy Nijkerk, dat betekent meteen volle vaart door na haar verlof.
Joni: “We zijn goed van start gegaan. De eerste twee pilotrondes zijn enthousiast ontvangen en we zien dat er mooie contacten zijn ontstaan tussen de buddy’s die we mochten koppelen. Dit is echt een nieuwe kijk om elkaars leven waardevoller te maken. Als Nederlander ga je een sociaal contact aan met iemand met een asiel-achtergrond. Je wordt gematcht op basis van interesse, leeftijd, hobby, etc. Ehab en ik zijn dus eigenlijk de matchmakers voor de buddy’s.” Verschillen mogen gevierd worden “Het is geen vrijwilligerswerk”, benadrukt Joni. “Het gaat om het sociale contact.”
Joni gaat verder: “Dat vraagt om verwachtingsmanagement. Verschillende culturen, verschillende gebruiken, die verschillen mogen er zijn. Sterker nog: ze mogen gevierd worden. Maar er zijn vooral zoveel meer overeenkomsten te vinden. Begin gewoon met een bakje koffie te drinken samen. Dan ontdek je vaak al gelijke interesses. Dat draagt enorm bij aan een prettige integratie in de Nederlandse samenleving. Juist die menselijkheid vinden nieuwkomers fijn.
Ze moeten al zo veel als ze nieuw in Nederland komen.” Joni: “Je begint niet alleen aan het contact met je andere buddy. Het is best spannend van beide kanten hoe het loopt. Is er die klik? We beginnen daarom ook met een matchingsdiner. Met een groep buddy’s die tegelijk starten met dit project. Vrolijk en ontspannen. Eten verbindt. Je hebt al wat om over te praten in eerste instantie. Je gaat met elkaar op de foto en zo begint het eerste contact met je buddy. En met die groep hou je gedurende de vier maanden contact.”

Op zoek naar eigen locatie
“Inmiddels hebben we al 53 matches gehad. Dus 106 mensen aan elkaar gekoppeld. Dat is echt wel een succes te noemen. We bestaan nog maar sinds mei vorig jaar. We hebben zelfs nog geen eigen werkplek of locatie. Daarom zitten we hier in het gemeentehuis. We zoeken een andere plek, waar alle buddy’s makkelijk en laagdrempelig kunnen aanwaaien. Ondertussen hebben we ook net de stichting opgericht, zijn we druk bezig met subsidies en willen we vooral de mensen aan elkaar koppelen en organiseren we inspirerende bijeenkomsten voor alle buddy’s.“ “Ik had niet verwacht dat we in zo’n warm bad terecht zouden komen in de gemeente Nijkerk. Het is een hele actieve gemeente, waar veel mensen zich graag inzetten voor een ander.”
Eenzaamheid voor veel nieuwkomers
Het andere gezicht achter Buddy to Buddy in Nijkerk is dus Ehab. Hij vertelt wat het is om nieuwkomer te zijn. Zes jaar geleden kwam hij vanuit Syrië naar Nederland. Eerst woonde hij een jaar in het AZC en daarna kreeg hij een huis in Amersfoort. Een nieuwe stad voor Ehab, midden in de winter en midden in coronatijd.
“Ik kende niemand, we mochten ook geen contact met elkaar in die tijd vanwege coronamaatregelen. Iedereen op straat lacht en groet vrolijk, maar ik had contact met niemand. Ik heb me drie maanden heel erg eenzaam gevoeld.” Ehab had wel contact met mensen van officiële instanties: “Echt heel erg aardige mensen, maar toen ik vroeg om samen wat te drinken kreeg ik een ‘nee’ te horen. Dat snap ik wel, want ze helpen heel veel mensen en ze kunnen niet met iedereen afspreken, maar ik was wel teleurgesteld.”
Lekkerste koffie ooit
Zelf kwam hij Buddy to Buddy Amersfoort op het spoor en daar ontmoette hij zijn buddy. Zij gingen samen koffiedrinken en dat was volgens Ehab “De lekkerste koffie ooit”. Er werd regelmatig afgesproken, gewone dingen werden gedaan, zoals met elkaar praten en wandelen. Koningsdag werd gevierd en zijn favoriete spel is nu sjoelen!
Maar het begint met gewoon samen zijn, het sociale contact. Later gaf zijn buddy het advies om eens stage te lopen binnen het werkveld waar hij in Syrië actief was: architect i.o. Daarna volgde al snel zijn eerste baan als architect. Maar belangrijker nog: hij kreeg vertrouwen, vertrouwen in zichzelf en in zijn sociale vaardigheden. En vertrouwen in de mensen.

Eten moet je toch
“Elkaars leven verrijken kan al heel makkelijk zijn” zegt hij. “Schuif eens aan bij een Pakistaanse maaltijd. Eten moet je toch. Waarom niet samen?” Inmiddels is Ehab ZZP’er en heeft hij verschillende projecten waar hij aan werkt. Voor Buddy tot Buddy is hij op meerdere locaties aan het werk. In Nijkerk is hij onderdeel van het kernteam en daarnaast is hij ook fotograaf voor Buddy to Buddy.
Je deelt ervaringen met elkaar
Iedereen kan een buddy zijn. Gezinnen kunnen aan gezinnen gekoppeld worden. Vanaf 12 jaar kun je meedoen en bijvoorbeeld aan een leeftijdsgenoot voorgesteld worden. Iedereen die graag iemand met een vluchtelingachtergrond wil ontmoeten is welkom. Joni: “We ondersteunen je in die vier maanden natuurlijk wel. Je deelt ervaringen met elkaar via een whatsappgroep, maar er zijn ook BuddyTalks waar alle deelnemers samen komen om op een leuke manier van elkaars ervaringen en cultuur te leren. Er is ruimte voor verschillen en er is ruimte voor overeenkomsten.”
“Soms schuurt het”, zegt Joni. “Dat mag ook, dan gaan we in gesprek, en van daaruit ontstaat er juist begrip.” “Met een gezamenlijke WhatsAppgroep onderhouden we contact met alle deelnemers van de ronde. Mensen ontmoeten elkaar tijdens activiteiten, delen leuke foto’s en verhalen en spreken soms af met een groepje. Na vier maanden sluiten we de periode feestelijk af met een slotfeest. “Vaak zie je dat het vriendschappelijke contact daarna nog blijft, omdat beide buddy’s het leuk vinden elkaar te blijven zien. Het is heel mooi om te zien wanneer dat gebeurt.”
Nog meer mensen koppelen
De voorbereiding voor een nieuwe ronde buddy’s staat alweer op het programma. “We hebben heel veel nieuwkomers op de wachtlijst staan en ook de Nederlandse buddy’s stromen nu binnen”. We voeren intakegesprekken om een duidelijk beeld te krijgen van hobby’s en interesses, zodat we later een goede match kunnen maken. We willen natuurlijk zoveel mogelijk matches maken en zijn altijd op zoek naar buddy’s. Dat doen we doormiddel van flyers verspreiden in de gemeente, maar we delen ook veel op social media en via ons eigen netwerk”.
Joni is enthousiast: “We staan 12 maart op het Vrijwilligersevent Vluchtelingen hier op het gemeentehuis in Nijkerk. Van 15.00 – 18.00 uur kunnen mensen hier informatie krijgen over Buddy to Buddy. Op 13 april start de nieuwe ronde met buddy’s! Wie even sfeer wil proeven, kan ook alvast langskomen bij een van de buddycafés, waar we gezellig een spelletje doen en koffiedrinken met elkaar. Op onze van Buddy tot Buddy Nijkerk en op Instagram delen we alle actuele informatie.
Foto’s
We bekijken nog snel de foto’s die Ehab heeft gemaakt van de laatste groep mensen die aan elkaar gekoppeld zijn. De foto’s zijn afgedrukt en liggen kleurrijk op de tafel verspreid. Zowel op het matchingsdiner als op het afsluitingsfeest zijn alleen maar blije gezichten te zien. Mensen met hoedjes op en slingers om, gezamenlijk eten en drinken en iedereen kijkt vrolijk. Ook zitten er foto’s tussen van buddy’s op de fiets en buddy’s die gezellig een kopje koffiedrinken samen. Je ziet dat dat de verbinding samen aangaan in ontspanning gaat.
Gezin op nummer één Joni moet weg, de moederplicht roept. “Nu ik moeder ben, heb ik naast mijn werk nóg iets heel belangrijks erbij gekregen in mijn leven. Je hebt dan andere prioriteiten. Het is echt even wennen om alles goed te organiseren, maar het is ook leuk om beiden te kunnen combineren. Het moederschap is fantastisch, en ik geniet daarnaast ook enorm van mijn werk. Ik vind het belangrijk dat ik voldoening haal uit mijn werk. En dat ik iets bijdraag aan de maatschappij en aan de levens van een ander. Kernwaarden plezier, verbinding en groei staan daarbij voor mij altijd centraal.”
💬 Mail ons!
Heb jij een tip of opmerking? Mail naar de redacties: redactie@vrmg.nl of bel:
Redactie Nijkerk 0341-798298 | Redactie Nunspeet 0341-258133