advertentie
Van vakantiegrap naar vaste inkt
Een van hen is Jasper de Groot. Op zijn achtste kwam hij in Voorthuizen wonen. Na een korte periode in Wekerom keerde hij terug. “Ik zie mezelf eigenlijk nergens anders wonen, behalve misschien in het buitengebied hier.”
Zijn Voorthuizen-tattoo ontstond tijdens een vakantie met zijn vriendengroep. Geen impuls, benadrukt hij. “We hadden vooraf gezegd dat we geen gekke dingen zouden doen, zoals dronken een tattoo laten zetten.” Eén vriend, Jesse, was fel tegen. “Dus spraken we af: als hij het niet wil, doen wij het ook niet.”
Dat veranderde toen de groep langs een tattoo shop liep. “We hadden hooguit vier biertjes op. Iedereen zei nog: Jesse doet het toch niet. Tot hij ineens riep: ja, we gaan het doen.”
Wat het moest worden, wist niemand. Na veel twijfelen stelde Jesse zelf het Voorthuizen-logo voor. Uiteindelijk lieten vijf of zes jongens een Franse lelie zetten, het symbool op de vlag van Voorthuizen. Het ontwerp is bij iedereen even groot, maar staat op verschillende plekken. “Eén heeft hem op zijn bil, drie op hun linkerbeen, waaronder ikzelf”, lacht Jasper. “Bij mij staat hij een beetje scheef, maar dat maakt het juist grappig.”
Voor Jasper staat de tattoo voor meer dan een vakantieherinnering. “Onze vriendengroep is hier ontstaan. Voorthuizen is wat ons verbindt.” Het dorp voelt voor hem als thuis. “Waar ik ook kom, het is nergens zoals hier.”
Vier mensen, één dorp
Dat een Voorthuizen-tattoo niet alleen iets is voor jongeren op vakantie, bewijzen Anita en Jan-Willem Willemsen. Ook zij dragen een tattoo van de Voorthuizense lelie. Anita’s zus en zwager deden mee, ieder met een eigen ontwerp.
Het idee ontstond in coronatijd. “We waren veel samen en bedachten tijdens een weekendje weg een gezamenlijke bucketlist”, vertelt Anita. Daarop kwamen onder meer uit eten bij een Japans restaurant, een nachtje slapen op Zeumeren en uiteindelijk ook een tattoo. “We hadden niet verwacht dat iedereen meteen zou instemmen”, lacht Jan-Willem. Toch gebeurde dat.
Samen gingen ze op zoek naar een ontwerp. “We hebben van alles overwogen”, vertelt Jan-Willem. “Wijnglaasjes bijvoorbeeld, omdat we veel samen borrelden. Maar we zochten iets dat ons alle vier echt verbindt.” Die verbinding vonden ze in Voorthuizen.
Iedereen koos een eigen uitvoering van de lelie. Anita ging voor dunnere lijnen op haar pols. Jan-Willem koos voor een stoerder ontwerp met schaduw op zijn voorarm. “Zo bleef het persoonlijk, maar toch samen.”
“Uiteindelijk is er buiten de tattoo niet veel van de bucketlist terechtgekomen”, zegt Jan-Willem lachend. “Maar dat Japanse restaurant hebben we wel afgevinkt”, vult Anita aan.
Het stel heeft op meerdere plekken gewoond, maar Voorthuizen is hun thuis. “We gaan hier nooit meer weg”, zegt Jan-Willem. “Hooguit naar een gelijkvloers appartement.” Anita knikt. “Het dorpse gevoel, de mensen, de afwisseling tussen rust en gezelligheid. Het voelt hier gewoon goed.”
Geen lelie, maar een middelpunt
Ook Marijn Hofland draagt Voorthuizen op zijn huid, maar koos niet voor de Franse lelie. Hij liet de coördinaten van het middelpunt van het dorp tatoeëren. “Dat blijkt een kerk te zijn”, lacht hij.
Veel van zijn vrienden kozen wel voor de lelie, maar dat vond Marijn te algemeen. “Die zie je op veel plekken, niet alleen in Voorthuizen.” Tijdens een vakantie met vrienden op Kreta liet hij zijn tattoo zetten. “Ik wist dat ik een tattoo wilde, maar nog niet wat. Toen dacht ik: ik neem de coördinaten van Voorthuizen.”
Het idee daarachter is simpel. “Je kunt je huis nemen, maar als je verhuist klopt dat niet meer. Het middelpunt blijft altijd hetzelfde.” De zeemanscoördinaten wijzen uiteindelijk naar de dorpskerk. “Dat vind ik eigenlijk wel mooi.”
Spijt heeft hij niet. “Voor de jongens was het een vakantietattoo, voor mij was het een bewuste keuze. Misschien had ik hem beter in Nederland kunnen laten zetten, want hij loopt een beetje uit. Maar van de tattoo zelf heb ik geen spijt.”
Zijn band met Voorthuizen blijft lastig in woorden te vatten. “Het heeft gewoon iets. Overal waar ik kom denk ik: het is niet zoals hier. Het is niet Voorthuizen.”
💬 Mail ons!
Heb jij een tip of opmerking? Mail naar de redacties: redactie@vrmg.nl of bel:
Redactie Nijkerk 0341-798298 | Redactie Nunspeet 0341-258133
