Michel (50) trotseert 113 kilometer met zijn ongeneeslijk zieke sportmaat Bart in gedachten
NUNSPEET – Stilzitten was nooit hun sterkste kant. Michel Tjeerdsma en Bart Bertelink liepen, zwommen en fietsten samen heel wat kilometers weg. Maar door een ongeneeslijke hersentumor kan Bart niet meer voluit. Daarom trekt Nunspeter Michel nu alles uit de kast voor zijn sportmaatje.
De twee kennen elkaar al jaren. Ze waren collega’s, liepen samen hard, deden mee aan verschillende triatlons en stonden ook samen aan de start van de Keiler. Sport werd de rode draad in hun vriendschap.
“Het is voor ons allebei een uitlaatklep”, vertelt Michel. Vorig jaar juni veranderde het leven van Bart plotseling. Na een hardloopwedstrijd zat hij bij zijn dochter toen hij niet goed meer uit zijn woorden kwam. Onderzoek in het ziekenhuis bracht slecht nieuws: de 60-jarige Zwollenaar bleek een hersentumor te hebben.
Genezing niet mogelijk
Bart onderging chemotherapie en bestralingen, maar genezing is niet meer mogelijk. Toch probeert hij nog zoveel mogelijk te bewegen. Zo loopt hij nog steeds af en toe hard en voelt hij zich naar omstandigheden redelijk goed.
Grote inspanningen worden hem echter afgeraden. Een triatlon, een sport waar hij jarenlang veel plezier aan beleefde, brengt te veel risico’s met zich mee.
“Dat is natuurlijk ontzettend vervelend”, zegt Michel. “Sport is altijd zo belangrijk voor hem geweest. En dan wordt juist dat ineens niet meer vanzelfsprekend.”
Niet langs de zijlijn
Michel besloot niet aan de zijlijn te blijven staan. Op zaterdag 22 augustus doet hij mee aan de halve triatlon van de Gelreman in Elst, onder Arnhem.
Daar wacht hem 1,9 kilometer zwemmen, 90 kilometer fietsen en vervolgens 21,1 kilometer hardlopen. Alles bij elkaar goed voor 113 kilometer. Met zijn deelname zamelt Michel geld in voor Stichting Stop Hersentumoren. De stichting zet zich in voor meer onderzoek, betere behandelingen en meer hoop voor mensen die met een hersentumor worden geconfronteerd.
“Opereren is vaak ontzettend lastig”, legt Michel uit. “Je hebt het wel over de hersenen. Soms zit een tumor op een plek waar artsen nauwelijks of helemaal niet bij kunnen. Daarom is meer onderzoek zo belangrijk.”
De Gelreman is een Nederlandse triatlonwedstrijd die volgens Michel minder groot en commercieel is dan de bekende Ironman. De sfeer is gemoedelijk, maar de afstanden zijn er niet minder indrukwekkend om.
Michel koos bewust voor de halve afstand. “De hele Gelreman is wel héél ver”, zegt hij lachend. “Daar moet je ontzettend veel voor trainen. Ik heb daarnaast ook nog een gezin en een baan.”
De 50-jarige Nunspeter werkt als ICT’er bij de gemeente Nunspeet. Voor zijn sportieve uitdaging traint hij vier tot vijf keer per week. Specifiek voor deze wedstrijd is hij al ongeveer een jaar bezig.
Dit wordt zwaar
Michel komt oorspronkelijk uit de waterpolowereld. Het zwemonderdeel van 1,9 kilometer zorgt daarom niet voor de meeste slapeloze nachten. “Zwemmen verleer je niet zo snel”, vertelt hij. “Daar hoef ik minder voor te trainen. Vooral het fietsen en hardlopen vragen veel tijd.”
Met name het laatste onderdeel wordt zwaar. Na bijna twee kilometer zwemmen en negentig kilometer fietsen wacht nog een halve marathon.
Bij de finish
“Dat hardlopen komt natuurlijk pas aan het einde. Je benen hebben er dan al een aardige werkdag op zitten. Juist daarvoor moet je veel trainen.”
Een triatlon is bovendien een individuele sport. Er is geen ploeggenoot die het halverwege even overneemt en ook geen wisselbank om een paar minuten op adem te komen.
Bart reageerde enthousiast toen Michel hem vertelde over het plan. “Hij vond het hartstikke mooi”, vertelt Michel. “Hij zei dat hij trots was dat ik zijn sportmaatje ben. Dat komt natuurlijk wel binnen.” Als zijn gezondheid het toelaat, probeert Bart op de dag van de Gelreman naar Elst te komen. Niet om zelf mee te doen, maar om Michel bij de finish op te wachten.
💬 Mail ons!
Heb jij een tip of opmerking? Mail naar redactie@vrmg.nl of bel: 0341-798298.