Kijk maar naar de opvang van Oekraïense vluchtelingen. Een mooi voorbeeld van iets onverwachts dat we samen hebben opgepakt. Waarbij we laten zien dat als we willen, we ook veel kunnen. Ik ben blij om te zien dat dit goed gaat. Veel Oekraïners doen mee, hebben werk gevonden, zijn blij met een veilige plek hier in Oldebroek. Dat is zeker niet iets waar wij als gemeente alleen voor zorgen, dat doen we samen met u. Nogmaals dank daarvoor!
Helaas is de oorlog in Oekraïne nog niet voorbij. Nog steeds zien we dagelijks vreselijk nieuws uit dat land. Net als in andere delen van de wereld waar heel veel plekken zijn waar je écht niet wilt zijn. Plekken van oorlog, geweld, onderdrukking. Waar mensenrechten niet gelden. Waar veiligheid niet vanzelfsprekend is. Het is vreselijk. Ik word er boos van. Boos dat er plekken in de wereld zijn waar dit ‘gewoon’ kan. Waar niemand iets doet, behalve de mensen zelf, de slachtoffers. Ze vluchten naar een plek waar het beter is, want alles beter dan thuis. Vluchtelingen, mensen die van ver naar Europa komen, naar Nederland. Op zoek naar veiligheid.
Ik moet denken aan de column die ik schreef voor Bevrijdingsdag. "Laten we ons vandaag, morgen en alle andere dagen, steeds opnieuw realiseren dat vrede en vrijheid een belangrijk en waardevol goed is. Iets dat niet vanzelfsprekend is en waar we, met elkaar, een taak in hebben. Waarin we samen onze verantwoordelijkheid moeten dragen. Dus maak een verschil, praat erover, zet u in. Laat het vuur branden en geef het door!"
Vorige week kwam het onderwerp over de opvang van Oekraïners, asielzoekers en statushouders op de agenda tijdens de raadscommissie Samenleving en Bestuur. We hebben een goed gesprek gehad over wat je als gemeente kunt, moet en mag. Welke verantwoordelijkheid kunnen of moeten we nemen? Hoe gaan we hierover samen met alle betrokkenen - met u - in gesprek? Hoe kunnen we met respect voor elkaar aangeven wat we voelen en hoe moeten we daarmee omgaan? Hoe kunnen we luisteren, oog hebben voor de zorgen die er leven maar ook kijken naar onze verantwoordelijkheden én hoe we veiligheid kunnen bieden aan hen die dat echt nodig hebben? Dat is iets waar we het de komende tijd met elkaar over gaan hebben. Samen van hoofd naar hart.
Tanja Haseloop – Amsing
burgemeester