Bekijk de video. De tekst gaat eronder verder.
Waarom zet stichting Dupan jonge aaltjes uit in de Randmeren?
"De palingstand in Nederland was een paar jaar geleden bijzonder slecht. Wij zijn daarom in 2010 begonnen met het uitzetten van jonge aaltjes die zich verspreiden over de Nederlandse wateren. Ze kunnen hier groot worden en trekken dan weer richting de zee, waardoor er ook aan de kust steeds meer glasaaltjes komen."
Als jullie in 2010 begonnen zijn, wat zijn dan tot nu toe de resultaten?
"We zien overal in Nederland de palingstand verbeteren. In de grote rivieren, maar ook hier in het zogenoemde achterland vinden we steeds meer palingen. Bovendien zwemmen er steeds meer naar zee, waardoor ook bij de kust de palingstand sterk verbetert."
Hoe komt het dat er zo weinig paling naar Nederland komt?
"De volwassen paling moet vanuit de zee komen, maar hier in Nederland doen we alles om de zee tegen te houden. Al die dijken, dammen en stuwen maken het voor de paling ontzettend lastig om ver in Nederland te komen. Daarom halen wij de aaltjes uit Frankrijk, waar ze er veel meer hebben, om ze hier vervolgens uit te zetten."
Hoeveel aaltjes zetten jullie nu uit?
"We hebben ze net, voordat we uit de haven van Elburg vertrokken, gewogen en geteld. Niet allemaal natuurlijk, maar een steekproef. We hebben zo'n 800 kilo aaltjes ontvangen, dat zijn er 2,25 miljoen. Die zetten we uit in de Randmeren en de omgeving."
Wat gaat er nu met deze aaltjes gebeuren?
"De meesten zullen groeien tot ze ongeveer een kilo wegen. De mannetjes niet, die blijven altijd klein. Sommigen zullen worden opgegeten, maar de anderen zullen zich verspreiden over de Nederlandse wateren. Het kan dus zijn dat je over 20 jaar een van deze palingen vangt en opeet, of dat een van deze palingen de zee in zwemt."
Door: Rik Kapitein