Al ruim een jaar mag de licht verstandelijk beperkte Marjolein Buitenhuis (47) niemand knuffelen. Niet op haar woongroep in Nunspeet, niet op de dagbesteding in Harderwijk, en zelfs niet haar ouders. Daar baalt ze flink van: "Ik heb zo'n knuffel nodig. Anders zit ik niet lekker in mijn vel."
Bekijk de video. De tekst gaat daaronder verder.
'Arm op de schouder moet kunnen'
Ondanks dat de versoepelde maatregelen hier nog niet gelden, zegt Witteveen haar cliënten toch al regelmatig te knuffelen: "Als ze verdrietig zijn of ergens echt mee zitten, moet een arm op de schouder kunnen. Bijvoorbeeld toen onlangs de man van een cliënt overleed. Dan kun je haar moeilijk laten staan."
Ook Marjolein heeft vaak een knuffel nodig, weet ze. "Als ze een prik krijgt, of ze mist papa of mama. Geen omhelzing, maar gewoon even die hand op de schouder. We blijven mensen."
Nieuwe besmettingspiek
Toch is er ook een keerzijde. "Ergens zijn we wel angstig dat er niet weer een nieuwe besmettingspiek komt", zegt Witteveen. "Maar we werken voor 's Heeren Loo. Daar zit een crisisteam achter. Die richtlijnen volgen wij. Dat is ook wel fijn om een soort houvast te hebben."
Zie ook: ons liveblog over de coronacrisis

