Het was haar debuut bij deze wereldbekerwedstrijd, waar voor het eerst een jeugdrubriek was uitgeschreven. “Ik mocht op uitnodiging van de bondscoach meedoen. Er deden ruiters en amazones van 18-21 jaar mee uit Zweden, Duitsland, Polen en Nederland. Een sterke groep.”

Anniek kwam in de ring met haar dressuurpaard My First Choice – Dutopia. Zij had gekozen voor speciaal gecomponeerde klassieke muziek, die goed past bij de bewegingen van haar paard.

“Bij de dressuur zie je een switch van muziekstijlen: de klassieke, emotioneel beladen muziek gaat naar meer gemixte popnummers. Mijn voorkeur gaat uit naar de traditionele klassieke muziek, pakkende muziek die ook wel wat bombastisch mag zijn. Het mooist voor een kür vind ik de filmmuziek, van bijvoorbeeld Avatar of Braveheart.”

Op donderdag 12 maart mocht zij haar eerste proef rijden, maar dat ging niet helemaal zoals gehoopt. “Op de training ging het ongelooflijk goed, maar bij de wedstrijd zat ik er niet zo lekker in. Alles moet kloppen, maar het lukte niet helemaal en er zaten wat foutjes in. Ik kan niet verwachten dat mijn paard het dan zelf oplost.”

Toch was het oordeel van de jury een mooie score, waarmee zij derde werd. “Ik mocht daarmee mijn handjes dichtknijpen en voor de vrijdag heb ik een duidelijk plan gemaakt om het anders te doen.”

Zij mocht op de tweede dag op de hoofdpiste haar kür op muziek rijden. Het was weliswaar een opwarmertje voor de ‘grote’ wereldbeker van de senioren, maar wel een serieuze wedstrijd. Op de grote schermen kwam haar naam prominent in beeld.

Het was een bijzondere ervaring. “Vanaf het losrijden naar de hoofdpiste rijd je een pad door het strodorp, door een tunnel heen die onder de tribune ligt. Ik vond dat wel heel cool en op één foutje na, heb ik de proef heel fijn gereden. Ik mocht om dat te verbeteren nog een reservelijn opnieuw rijden. Het gemiddelde resulteerde in een tweede plaats. Na het afgroeten reed ik richting de uitgang en kreeg een groot applaus. Dat was een beleving die ik nog niet eerder heb meegemaakt.”

Het is één van de hoogst haalbare doelen om internationaal te mogen rijden. Het was dan ook een unieke ervaring voor Anniek (20) uit Ermelo, die sinds haar vijfde paard rijdt. Ze is begonnen bij de Ermelose Rijvereniging Het Veluws Ros, met lessen springen en dressuur. Vroeger heeft ze vooral veel gesprongen, maar gaandeweg maakte ze – aanvankelijk onbewust - de keuze voor dressuur. 

 Voorlopig laat Anniek zien dat zij tot de top in haar leeftijdscategorie behoort. Haar absolute hoogtepunt tot nu toe was de zilveren medailles die zij vorig jaar op het EK won. Zij staat deze maand eerste op de World ranking FEI Young Riders dressuur. Deze lijst wordt een keer per maand opgemaakt en bestaat uit 256 ruiters en amazones die minimaal één keer internationaal hebben gereden.

De paardenwereld is een miljoenen business, maar waar veel deelnemende ruiters een bedrijf achter zich hebben, doet de familie Van Dulst alles zelf als particulier.

Anniek noemt het dan ook vooral een succes van het gezin. Haar moeder Rianne rijdt vanaf haar negende en is bevoegd instructrice. Zij was lange tijd bijna fulltime met paarden bezig. Rianne is sterk in het opleiden van paarden en prepareert ze zodanig dat Anniek er op kan rijden.

Haar vader Hans regelt veel organisatorische zaken. “Ik word ook getraind door mijn moeder, daar doe ik alles samen mee. We hebben vier paarden aan huis die van onszelf zijn. We hebben thuis een eigen rijbaan, maar bij regen of vorst gaan we altijd naar Het Veluws Ros, wat twee straten verderop is. Ook train ik bij amazone Jennifer Sekreve uit Elspeet. Het is een way of life.”