Column 'Ot en Sien: twee katten, en een hoop gedoe'

Nou, geloof me, een hoop.

Want Ot en Sien zijn inmiddels niet zomaar twee katten. Ze zijn uitgegroeid tot de ongekroonde directie van onze manege. Ze brengen warmte, gezelligheid en een flinke dosis leven in de brouwerij. Precies wat je hoopt als je twee van die pluizenbollen in huis haalt. Alleen hadden we niet helemaal gerekend op de bijbehorende functieomschrijving.

Ze vragen namelijk aandacht. Veel aandacht. Nee, voortdurend aandacht. Een voerbak die niet snel genoeg gevuld wordt, is reden voor protest. Een deur die dichtzit, een uitnodiging tot onderzoek. En als er ergens iets staat wat niet omgegooid mag worden, dan hebben ze dat feilloos in de gaten.

Hun puberteit is inmiddels in volle gang. Ze hebben energie voor tien, luisteren met de selectiviteit van een volleerd puber en lijken iedere dag nieuwe manieren te bedenken om ons bezig te houden. Handenbindertjes zijn het. Maar wat voor heerlijke handenbindertjes!

Op stal zijn ze inmiddels onderdeel van het dagelijks leven. Tussen de paarden, het hooi en de bedrijvigheid door zorgen ze voor een glimlach op momenten waarop je die misschien net even nodig hebt. Ze maken van een gewone werkdag iets bijzonders.

En weet je, misschien is dat wel de grootste verrassing van deze aanschaf. We dachten twee katten te nemen om het ongedierte buiten de deur te houden. Uiteindelijk hebben ze vooral iets anders gevangen: onze harten.

Je denkt soms dat je iets aanschaft om je leven gemakkelijker te maken, maar krijgt er juist een hoop extra werk bij. En toch zou je voor geen goud meer zonder willen.

Want ongedierte bestrijden kunnen ze misschien nog leren. Maar ons hart veroveren? Dat hebben Ot en Sien allang gedaan. En daar helpt geen enkel bestrijdingsmiddel meer tegen!