Column "Het werk blijft hetzelfde"
Elke dag werken we samen. Het werk zelf verandert niet zo veel. De handelingen zijn vertrouwd, de volgorde is bekend, en als het zou moeten, zouden we het bijna op de automatische piloot kunnen doen.
Er zit een ritme in, een soort vanzelfsprekendheid die pas opvalt als je er even bij stilstaat. En toch is geen dag precies hetzelfde. Dat zit niet in het werk, maar in het samen zijn. In het begin denk je dat je vooral bezig bent met wat je doet. Taken afwerken, dingen regelen, doorpakken. Maar na verloop van tijd merk je dat er iets anders ontstaat. Iets wat niet in een planning past.
Een blik is genoeg om te weten wat de ander bedoelt. Een halve zin wordt afgemaakt zonder dat hij uitgesproken hoeft te worden. Soms is er alleen stilte, maar die stilte is niet leeg. Die is vertrouwd.
We hebben geen grote woorden nodig om elkaar te begrijpen. We weten inmiddels hoe de ander denkt, hoe de ander reageert, waar de grens ligt tussen serieus en grapje, tussen even doorzetten en even pauze nemen.
En dat maakt het werk lichter. Niet omdat het minder wordt, maar omdat je het niet alleen draagt.
Er zijn dagen waarop alles soepel loopt. Dan lijkt het bijna vanzelf te gaan en vraag je je af waar de tijd gebleven is. En er zijn dagen waarop het stroever gaat, waarop iets tegenzit of langer duurt dan je had gehoopt. Maar ook dan is er iets wat blijft: die vanzelfsprekende samenwerking.
Soms zit het in iets kleins. Een kop koffie die al klaarstaat zonder dat je het vraagt. Een grap op het juiste moment. Even samen zuchten en dan weer verder gaan. Het zijn geen dingen die je plant, maar ze maken wel het verschil.
Misschien is dat wel wat samenwerken echt is. Niet alleen hetzelfde werk doen, maar ondertussen een soort ritme met elkaar vinden waarin alles net iets makkelijker wordt.
Je merkt het pas als je erover nadenkt. Dat het werk misschien hetzelfde blijft. Maar dat jij het nooit alleen doet.
💬 Mail ons!
Heb jij een tip of opmerking? Mail naar redactie@vrmg.nl of bel: 0341-798298.