Column 'de werkjas en andere gedachten'
Ik had een werkjas nodig. Tenminste, dat dacht ik. Omdat ik niet voor alles iets nieuws wil kopen, besloot ik eens bij de kringloopwinkel te kijken. Goed voor de portemonnee en nog een beetje duurzaam ook.
Maar eenmaal binnen begon mijn hoofd te werken. Wacht eens even, dacht ik, thuis hangt toch nog een oranje werkjas in de kast? Die kan ik ook nog gebruiken!
En zo stond ik daar in de kringloopwinkel zonder werkjas, maar met een oplossing.
Dat gebeurt me vaker. Ik denk aan iets kleins en voor ik het weet, ontploft het in mijn hoofd. Het ene idee roept het andere op en binnen de kortste keren ben ik mijlenver verwijderd van mijn oorspronkelijke gedachte. Ik ben inmiddels achtenzestig. Zou het daaraan liggen? Is mijn hoofd gewoon een archiefkast geworden waarin alle laatjes tegelijk opengaan? Ik heb geen idee, maar stilzitten doen mijn gedachten zelden.
Gelukkig zijn er ook momenten waarop alles juist op zijn plek valt. Dat gevoel ken ik op onze paarden-vakantiestalling. Mijn vrouw en ik werken daar samen en er is altijd genoeg te doen. Maar wanneer bijvoorbeeld in de herfstvakantie wat extra mensen meehelpen en iedereen zijn werk oppakt, ontstaat er iets heerlijks: rust in mijn hoofd.
Het mesten gebeurt, de paarden krijgen hun voer en niemand hoeft voortdurend aangestuurd te worden. Iedereen doet zijn best en samen krijgen we het voor elkaar. Dan kijk ik om me heen en denk ik: wat is dit fijn.
Misschien zit daar wel een levensles in. We denken vaak dat geluk iets groots moet zijn, terwijl het soms schuilt in kleine dingen: vertrouwen op elkaar, iets niet onnodig nieuw kopen en merken dat je niet alles alleen hoeft te doen.
En die oranje werkjas? Die hangt nog steeds in de kast. Soms begint geluk met ontdekken wat je al hebt. En soms is het de rust die ontstaat wanneer je het leven even niet zelf hoeft te regelen.
💬 Mail ons!
Heb jij een tip of opmerking? Mail naar [email protected] of bel: 0341-798298.
