Zelf begin ik er eerlijk gezegd al niet eens aan. Daar ligt mijn kracht niet. Margherita heeft dat wel: technisch inzicht, het geduld om te zoeken naar oplossingen en vooral de bereidheid om het gewoon te doen. Dus wij samen naar de winkel, waar de juiste waterbakken gelukkig ruim op voorraad waren. Een goed begin, dacht ik nog.

Terug op stal begon het echte werk. Wat simpel leek, bleek al snel weerbarstig. Aansluiten, loshalen, opnieuw passen, onderdelen erbij die we eerst niet hadden voorzien. Het is bijzonder hoe zo'n praktische klus je stap voor stap dwingt om anders te kijken, preciezer te werken en vooral vol te houden.

Uiteindelijk kwam Henk erbij, onze alleskunner, samen met een collega van camping de Witte Wieven. Met extra kennis en ervaring viel het geheel langzaam op zijn plek. Alsof het niet alleen om die waterbak ging, maar om het samenspel van inzicht, geduld en samenwerking.

En zo staat alles er weer klaar voor het paasweekend: de stallen, de paddocks en een waterbak die gewoon doet wat hij moet doen.

Misschien zit daar ook precies de waarde van dit soort momenten. Dat wat eenvoudig lijkt, je toch stil laat staan bij wat je zelf kunt, waar je anderen nodig hebt, en hoe belangrijk het is om elkaar daarin aan te vullen. Uiteindelijk is het niet de klus zelf die telt, maar de manier waarop je hem samen klaart.

Fijne paasdagen.