Mahmoud kijkt naar het puin en zakken vol met beschadigde spullen die in zijn voortuin staan. De brand ontstond boven terwijl zijn vrouw en drie jonge kinderen beneden waren. "Gelukkig is hen niets overkomen, dat vind ik het belangrijkste", klinkt het.

Buurman Raoul van Zon heeft nog voordat de brandweer kwam geprobeerd het vuur te doven met een tuinslag. "Ik zag geen hand voor ogen door de rook."

Van Zon heeft een goede band met zijn buurman. "Mahmoud is een vriend geworden. Vanaf dag één dat hij hier naast me kwam wonen."

Dat is nu een jaar en drie maanden geleden. Van Zon leerde al snel over de achtergrond van zijn nieuwe buurman die met zijn vrouw en zoontje de oorlog in Syrië was ontvlucht. Hij hoorde hoe Mahmoud hen achterliet in Turkije en na een lange tocht door Europa in Ter Apel kwam en hier asiel aanvroeg.

Na jaren werd zijn vluchtelingenstatus erkend en kreeg hij in Elburg een woning toegewezen. "De hereniging met zijn vrouw en kinderen hebben we meebeleefd."

"En net nu alles een beetje tot rust leek te zijn gekomen, is er deze brand", verzucht Van Zon. Hij is samen met andere buren al dagen druk om de nasleep in goede banen te leiden. En dat gaat behoorlijk moeizaam. "We helpen met bellen naar instanties. Mahmoud kan zich goed verstaanbaar maken in het Nederlands, maar hij begrijpt al die ingewikkelde termen niet."

Ondertussen hebben anderen voor de eerste nieuwe spullen gezorgd. "Ze hebben helemaal niets meer. We hebben een crowdfunding opgestart. Dat loopt heel goed. We hebben meteen voeding voor de baby en kleding voor de kinderen gekocht en winkeliers hebben daar ook aan bijgedragen", zegt buurvrouw Carolien. Woensdag heeft het gezin zelfs bij kringloopwinkel Elburg een compleet nieuwe inboedel mogen uitzoeken.

Toch was er de eerste dagen behoorlijk wat stress. Het bleef lang onduidelijk waar de familie opgevangen kon worden. "De verzekering dekt alleen de eerste twee dagen opvang. Daarna is het aan de gemeente. En die had nog geen plek. Ze hebben dan ook een nacht bij mij geslapen, in een hotel in Zwolle en nu wonen ze bij een leerkracht van school in Oldebroek", zegt Van Zon.

Die leerkracht is Elles van Beek van de Prins Alexanderschool in Elburg. Ze heeft de jongste zoon van het gezin in de klas gehad. "We hebben een woonboerderij waarvan een gedeelte helemaal geschikt is om mensen in op te vangen. Ik zeg altijd: we hebben ruimte in ons huis en in ons hart."

Van Beek vindt het fantastisch hoe de buurt om het gezin van haar leerling heen is gaan staan. "Dat zou iedereen toch willen als jou hetzelfde overkwam? Het is een heel warm gezin dat echt verschrikkelijk hun best doet om hier in Elburg een bestaan op te bouwen, de taal probeert te leren en mee wil doen."

Of ze nog lang bij Van Beek logeren is echter niet zeker. Burgemeester Harm-Jan van Schaik, die dinsdagmiddag nog langs kwam om zijn medeleven te tonen, is druk bezig een tijdelijke woning te zoeken. Bovendien worden door diverse mensen en organisaties huizen aangeboden.

"Het is om kippenvel van te krijgen", zegt van Zon. "Het doet me zo goed om te merken dat er nog goede mensen zijn. En ook bij ons in de buurt. De band tussen ons is alleen maar hechter geworden."