‘None of us is as good as all of us’. Dit citaat van Ray Kroc, de oprichter van McDonald’s, wordt door Anke Gerrits omarmd. Als franchisenemer binnen de fastfoodketen, maar zeker ook met haar vrijwilligerswerk voor de stichting Care for Kosovo Kids.

“Ik doe dit project met heel veel mensen samen. Van fiscalist, communicatiespecialist, kinderarts tot kinderoncoloog. Er staat een heel mooi team, ook met vrijwilligers, waarbij ik mijn verbindende kracht inbreng om mensen met elkaar te laten werken en zo het verschil kan maken.

”De kracht zit in mensen die het hart op de goede plek hebben en wat te besteden hebben. “Mijn collega franchisenemers zijn ongelooflijk genereus, maar ook andere mensen dragen bij”, vertelt Gerrits.

Het is ook al de zesde keer dat hotel Postillion Nulde de locatie en het veilingdiner, beschikbaar stelt. “De eerste keer hebben we het diner in twee maanden georganiseerd. Toen kwamen er 120 mensen en was de opbrengst 39.000 euro. Daarna groeide de opbrengst van 70.000, 87.000 naar 174.000 euro.

De editie van 2024 leverde liefst 269.100 op, wat na extra donaties uitkwam op 285.000 euro. Het is elke keer groter geworden.”

Gerrits heeft een groot deel van de 240 stoelen en 24 tafels al verkocht. Er zullen een aantal ministers uit Kosovo aanwezig zijn. Alle veilingitems zijn belangeloos beschikbaar gesteld. “Iedereen levert alles gratis, dat is de kracht.”

Toen ze begon wist Gerrits ‘niet waar ze aan begon’. In 2009 maakte ze een wereldreis van een jaar en één van de bestemmingen die indruk op haar maakte was Kosovo. Daar ontmoette ze kinderarts Sevim Cinci, die werkte op de oncologieafdeling van het kinderziekenhuis UCCK in Pristina. In 2012 keerde Gerrits terug en bracht stethoscopen mee.

Het ging toen niet goed, vertelde Cinci. “Meer dan tien jaar na de oorlog moesten ze kinderen naar huis sturen, omdat ze geen verzekering hadden en de ouders geen geld hadden voor de medicatie. Het gemiddelde salaris was toen 300 euro per maand.”

Gerrits vond het onbestaanbaar dat op 2,5 uur vliegen van Nederland kinderen naar huis werden gestuurd om ‘dood te gaan’, terwijl ze wel behandelbaar waren. “Ik wil mijn talenten graag gebruiken voor iets wat ertoe doet. Die nacht bedacht ik dat ik daar iets aan wilde doen. Wat, dat wist ik nog niet. De volgende dag zei Sevim dat ze meedeed.”

Hoewel ze Kosovo een klein overzichtelijk land noemt, met 1,8 miljoen inwoners, moest de foundation zich de eerste jaren bewijzen. Gerrits werd de verbinding tussen de directie van het ziekenhuis, de artsen op de vloer en het ministerie.

“Ik had zelf een pot gemaakt waarmee we konden beginnen. Sinds april 2013 is er nooit meer een kind onbehandeld naar huis gegaan.”

De stichting Care for Kosovo Kids werd opgericht. Vanuit Nederland kwam de stroom van middelen, kennis en financiën op gang.

“In samenwerking met Salem in Ermelo is de wasserette voor 2400 bedden in het ziekenhuis vervangen. Dat was in 2013 en ruim tien jaar later gebruiken ze de wasmachines en drogers nog steeds”, zag Gerrits toen zij in september 2025 met Salem-voorzitter Klaas Mollema het ziekenhuis bezocht.

Ook het angstverminderingsproject spreekt tot de verbeelding. Designer Noëlla Straakenbroek uit Harderwijk heeft allerlei designs voor de kinderafdeling van het St Jansdal Ziekenhuis gemaakt en deze ook gedoneerd voor het ziekenhuis in Kosovo. Gratis door een leverancier geprint.

“Dat is ook de kracht: of we krijgen geld, een gratis dienst of mensen vliegen mee naar Kosovo voor de begeleiding.”

Vijf jaar geleden is in de coronaperiode een pathologie lab gerealiseerd: een gecombineerd project van Salem, Care for Kosovo Kids, het Ministerie van Gezondheidszorg in Kosovo en het ziekenhuis. De omstandigheden om weefselonderzoek te doen zijn hierdoor sterk verbeterd. Momenteel wordt gewerkt aan een nieuwe keuken voor het kinderziekenhuis.

Ook is er al meer dan tien jaar een intensieve samenwerking met professor Kaspers, toen verbonden aan het VUMC, en later vanuit het Prinses Máxima Centrum in Utrecht, het grootste kinderoncologiecentrum van Europa. Een paar keer per jaar gaan artsen uit Nederland naar Kosovo om de behandelaars te ondersteunen en kennis uit te wisselen. Kinderen die behandeling nodig hebben, mogen naar Nederland komen.

Vanaf het begin worden medicijnen, maar ook handschoenen en desinfectie vanuit Nederland gefinancierd en de stichting zorgt dat samples uitgewisseld worden, zodat de dokters in Kosovo altijd hun werk kunnen doen.

Nu de economische situatie in Kosovo is verbeterd, wil de stichting een deel van de fondsenwerving gaan verplaatsen naar Kosovo. Dat is ook de bestemming voor de opbrengst van het komende diner in april. “De financiën komen grotendeels uit Nederland. Het doel is dat de entiteit in Kosovo duurzaam zelfvoorzienend wordt. Ik denk dat het gaat lukken.”