Adri: “Op mijn achtste jaar ben ik lid geworden van de Harmonie. Ik kom uit een muzikale familie. Mijn vader was muzikant bij ‘Juliana’ in Doornspijk en was tevens organist in de Hervormde kerk. Muziek is mij met de paplepel ingegoten. Thuis werd veel op het harmonium gespeeld uit bundels van Worp en Johannes de Heer. Vaak werd er ook op zondag samen bij het harmonium gezongen.

Jong geleerd

Na een verhuizing van Doornspijk naar Nunspeet werd mijn vader lid van de Harmonie. ‘Hij speelde bariton en als je als nieuweling bij de harmonie kwam, kreeg je eerst les van meer ervaren spelers. Omdat mijn vader bariton speelde, kreeg ik ook een bariton. Lekker makkelijk om van mijn vader dus les te krijgen op hetzelfde instrument. Het had ook te maken met wat er op dat moment in voorraad was. Ik had toen liever trompet gespeeld, maar die was niet in voorraad. In de lange reeks van jaren heb ik ook bas en een tijdje trompet gespeeld. Nu speel ik een tenor tuba en dat is toch wel mijn lievelingsinstrument.”

Jos Lussenburg

Toen ik wat ouder werd, kreeg ik een tijd les van de bekende Jos Lussenburg. Dat was een prachtige ervaring. We zaten dan in zijn atelier en hij zei: “Jongeman, zet dat instrument maar eens neer en kijk eens om je heen en zeg wat je een mooi schilderij vindt.” Dan wees ik een schilderij aan en vroeg hij: “Waarom vind je dat mooi?” Op die manier leerde hij je kijken en motiveren.

Proeve van bekwaamheid

Nadat ik wat meer ervaring had opgedaan, moest ik een proeve van bekwaamheid afleggen. Dat werd gedaan door enkele ervaren muzikanten, zoals Karel van der Woude, Jan Ponsteen en Peter van der Pol, een club van wijze mannen die mij een stukje uit een boekje lieten spelen. Toen kreeg ik te horen: “Nou, die kan er wel bij.” En dan mocht ik op dinsdagavond meedoen met de repetitie. Eerst meelezen en daarna pas meespelen.

Afmaken waar je aan begint

Van huis uit had ik meegekregen: als je ergens aan begint, maak je het ook af. Zo heb ik het tot nu toe dus zeventig jaar volgehouden. En nogmaals: “Je kunt als lid erg trouw zijn, maar dat is zeker ook de verdienste van de vereniging. Er heerst een fijne sfeer bij de Nunspeetse Harmonie. En hoewel er natuurlijk altijd wel wat wisseling is, is deze goede sfeer altijd gebleven. En dat, gekoppeld aan een goed niveau – we zijn vorig jaar nog eerste geworden tijdens het Nederlands kampioenschap – maakt dat ik, en dat geldt ook voor Kor Plakke, nog altijd met plezier meespelen bij de Nunspeetse Harmonie.”